Melancholia

Melancholia reż. Lars von Trier

Na każdy kolejny film Larsa von Triera czekam z ciekawością graniczącą z pewnym niepokojem. Tym razem słynny Duńczyk uraczył nas opowieścią o dwóch siostrach – racjonalnej Claire (Charlotte Gainsbourg) i obdarzonej pewnym bagażem kłopotów psychicznych Justine (Kirsten Dunst). Jak sam reżyser podawał w wywiadach film jest wynikiem jego walki z depresją.

Idioci

Idioci (Idioterne) reż. Lars von Trier

Film opowiada o grupie młodych, wykształconych, inteligentnych ludzi żyjących w specyficznej komunie. Odcięci od najbliższych mieszkają w domu należącym do wuja jednego z nich a ich głównym zajęciem jest udawanie osób niepełnosprawnych umysłowo. Do tej „zabawy” wciągają nieśmiałą Karen (Bodil Jørgensen), która staje się świadkiem ich praktyk i upadku grupy. Swych sił próbują w różnych miejscach: w restauracji, na basenie, w fabryce, w sąsiedztwie, badając reakcję ludzi oraz czerpiąc korzyści np. finansowe.

Antychryst

Antychryst (Antichrist) reż. Lars von Trier

Ten film wzbudza mieszane uczucia, ale o to chyba Larsowi von Trierowi chodziło. Jak sam się przyznał scenariusz napisał będąc w depresji a samo pisanie miało być źródłem jego rekonwalescencji.

Film rozpoczyna się aktem seksualnego uniesienia małżeństwa (Willem Dafoe i Charlotte Gainsbourg), podczas którego ich nieupilnowany kilkuletni synek ginie wypadając przez okno.

Przełamując fale

Przełamując fale (Breaking the Waves) reżyseria Lars von Trier

Ten film przez długi czas po obejrzeniu nie dawał mi spokoju. Opowiada historię Bess (Emily Watson), dziewczyny wychowanej w konserwatywnej społeczności szkockich kalwinistów. Jest to głównie opowieść o wielkim, wręcz obsesyjnym uczuciu jakim główna bohaterka darzy poślubionego w pierwszej scenie filmu Jana (Stellan Skarsgård). Małżonek odkrywa kobiecość Bess, staje się dla niej wszystkim.